DOWNLOAD

داونلود جدول در فرمت PDF

توصیه اکید میشود از مقاطع متشکل از ترکیب پروفیل و ورق تقویتی به عنوان ستون های قاب های خمشی،  استفاده نشود و از مقاطع ساخته شده از ورق  (قوطی و صلیبی برای ساختمان های در دو جهت قاب خمشی، یا H شکل برای ساختمان های یک جهت قاب خمشی و یک جهت بادبندی) بهره گرفته شود. در صورت استفاده از مقاطع مرکب از دو پروفیل  I شکل و ورق تقویتی روی آنها، باید به این نکته توجه شود که در محل اتصالات گیردار تیر به ستون به علت انتقال نیروی کششی بال تیر به ورق تقویتی ستون، در راستای عرضی ورق تقویتی خمش موضعی روی داده و به علت تغیر شکل خمشی ورق ضمن احتمال وقوع جاری شدگی موضعی در ورق، درجه گیرداری اتصال تیر به ستون کاهش می یابد. برای جلوگیری از این امر باید ورق تقویتی طبق شکل زیر در بالا و پایین محل اتصال تیر با جوش نفوذی به پروفیل ها جوش شود و در پشت آن ورق سخت کننده مناسب استفاده شود. بقیه جزئیات لازم برای ورقهای پیوستگی اتصال گیردار یا ورقهای تقویتی چشمه اتصال نیز باید مطابق ضوابط شکل پذیری مقطع در نظر گرفته شود.

     با توجه به اجرای جان پناه آجری در بام اغلب ساختمان ها و با توجه به بند 8-1-6-14 مبحث هشتم، اگر ارتفاع جان پناه آجری برای ضخامت های 10 و 20 سانتیمتر به ترتیب بیشتر از 50 و 70 سانتیمتر باشد، کاربرد کلاف قائم الزامی است. با توجه به اینکه در اغلب ساختمان های مسکونی ارتفاع جان پناه بیشتر از این مقادیر است، باید برای ایجاد کلاف قائم، ستون هایی که در زیر جان پناه قرار میگیرند تا تراز روی جان پناه ادامه یابند. در غیر این صورت جزئیات تیپ برای اجرای کلاف قائم در جان پناه ارائه شود.

     در سقفهای تیرچه بلوک یا دیوارهای جداکننده، در صورت استفاده از بلوک هایی از مواد پلی استایرن، در توضیحات نقشه ها ذکر شود که جنس این بلوک ها باید مورد تایید مرکز تحقیقات مسکن باشد. همچنین با توجه به اینکه بلوک پلی استایرن برای قرارگیری روی تیرچه ها نیاز به عرض نشیمن بیشتری در مقایسه با بلوک سفالی دارد، باید در جزئیات سقف در نقشه  ها، عرض تیرچه ها حدود 13 تا 14 سانتیمتر در نظر گرفته شوند تا پس از کسر عرض نشیمن بلوکها، حداقل به مقدار 10 سانتیمتر برای عرض جان تیرچه که با بتن پر میشود، باقی بماند. در ضمن متن زیر که برگرفته از ضوابط فنی اعلام شده توسط مرکز تحقیقات مسکن است در نقشه ها درج شود:

"از آنجا که دیوارهای بین واحدهای مستقل (مانند دیوار بین آپارتمانهای مسکونی یا واحدهای تجاری، اداری مستقل و غیره) در هر ساختمان باید دارای مقاومت در برابر آتش باشند، در این محل ها باید بلوک های پلی استایرن قطع شده و دیوارها تا زیر سقف سازه ای (یعنی زیر تیرچه یا بتن) امتداد داشته باشند یا به طور مناسب از مصالح حریق بند استفاده شود، به گونه ای که بلوک های پلی استایرن در این قسمتها بین دو واحد مجاور پیوستگی نداشته باشند و از گسترش هر گونه حریق احتمالی بین دو فضایی که به وسیله دیوار مقاوم در برابر آتش از یکدیگر جدا شده اند، جلوگیری گردد. برش و حذف پلی استایرن در این قسمت ها می تواند به دو روش زیر صورت گیرد:

·         پس از بتن ریزی و پیش از رابیتس بندی مورد نیاز برای سقف

·        در نظر گرفتن تمهیداتی در قالب بندی سقف، پیش از بتن ریزی"

اگر واقعيات با نظريات نميخوانند، واقعيات را تغيير دهيد.

    در مورد ساختمان هایی که در ارتفاع دارای دو سیستم مختلف باربر جانبی هستد (مانند ساختمان های با سیستم قاب خمشی که در طبقات زیرزمین دارای دیوار برشی پیرامونی هستند) باید بارگذاری لرزه‌ای سازه با توجه به مفاد بند 6-7-2-5-8-3 انجام گیرد. طبق این بند دو روش ذیل برای بارگذاری جانبی قابل قبول هستند:

1- این روش برای کلیه سازه های منظم و نامنظم قابل استفاده است. در این روش باید کل سازه به صورت یکپارچه مدل سازی شود و برای محاسبه زمان تناوب اصلی سازه از رابطه تجربی که کمترین مقدار را ارائه میکند استفاده شود و محاسبه برش پایه بر مبنای کوچکترین ضریب رفتار دو سیستم انجام شود. در این حالت برای محاسبه زمان تناوب اصلی سازه، ارتفاع سازه از روی شالوده تا آخرین سقف سازه ای در نظر گرفته می شود. توصیه میشود برای کلیه سازه ها از این روش استفاده گردد.

2- این روش فقط برای سازه های دارای شرایط ذیل قابل استفاده است:

الف) هر یک از دو  قسمت تحتانی و فوقانی سازه به تنهایی منظم باشند.

ب) سختی متوسط طبقات تحتانی حداقل 10 برابر سختی متوسط طبقات فوقانی باشد.

پ) زمان تناوب اصلی نوسان کل سازه بیشتر از 1/1 برابر زمان تناوب اصلی قسمت فوقانی (به دست آمده از مدلی که فقط شامل قسمت فوقانی با پای گیردار است) نباشد.

 

در صورت تحقق شرایط فوق می‌توان سازه را به دو قسمت فوقانی و تحتانی تقسیم کرد (یاد آوری می‌شود در این حالت با توجه به منظم بودن هر بخش، امکان استفاده از تحلیل استاتیکی معادل وجود دارد) و بارگذاری را به شرح ذیل انجام داد:

الف) سازه انعطاف پذیر فوقانی به طور مجزا و با تکیه‌گاه‌های صلب و با در نظر گرفتن ارتفاع، زمان تناوب و ضریب رفتار خاص این قسمت بارگذاری و طراحی شود. (مدل A)

ب) سازه صلب قسمت تحتانی نیز به طور مجزا در نظر گرفته شده و با در نظر گرفتن ارتفاع، زمان تناوب و ضریب رفتار خاص این قسمت بارگذاری شود. برای در نظر گرفتن اثر سازه فوقانی روی سازه تحتانی، باید نیروهای عکس العمل تکیه‌گاهی ناشی از تحلیل قسمت فوقانی که در نسبت ضریب رفتار قسمت فوقانی به ضریب رفتار قسمت تحتانی ضرب شده‌اند، بر سازه تحتانی اعمال شوند. (مدل B)

 

از آنجا که انتقال کلیه نیروهای عکس العمل تکیه گاهی به سازه تحتانی بسیار مشکل و با خطای انسانی همراه است، در این قسمت یک روش ساده که قابل استفاده در مدل‌سازی‌ سازه تحتانی (فقط با روش بارگذاری استاتیکی معادل) است، ارائه می‌گردد:

الف) پس از طراحی کامل مدل قسمت فوقانی، فایل آن با یک نام جداگانه ذخیره شود تا با ایجاد تغییراتی برای طراحی قسمت تحتانی استفاده گردد.

ب) در فایل ذخیره شده، مدل سازی قسمت تحتانی اضافه شود.

پ) در ادامه، در فایل ذخیره شده حالت های بار زلزله که قبلا برای سازه فوقانی تعریف شده‌اند به نحوی اصلاح شوند که تراز شروع توزیع نیروی زلزله، تراز روی دیوارهای بتنی پیرامونی باشد. برای آن که نیروهای حاصل از این حالت بار در نسبت ضریب رفتار قسمت فوقانی به ضریب رفتار قسمت تحتانی ضرب شوند، می‌توان پارمترهای تعریف نیروی جانبی را اصلاح کرد. برای مثال اگر از روش User Coefficient استفاده شده باشد، میتوان ضریب برش پایه C را در این نسبت ضرب کرد. همچنین در صورت استفاده از روش UBC-94 میتوان ضریب R را برابر ضریب شکل پذیری قسمت تحتانی قرار داد. در صورت استفاده از روش User Loads باید مقادیر کلیه نیروهای وارد شده در نسبت ضریب رفتار قسمت فوقانی به ضریب رفتار قسمت تحتانی ضرب شوند. همچنین توصیه میشود برای وضوح اطلاعات فایل، پسوند TOP به انتهای کلیه حالت بارهای مربوط به قسمت فوقانی اضافه شود.

ت) برای در نظر گرفتن نیروهای جانبی مربوط به قسمت تحتانی، به همان تعداد حالت بارهایی که برای قسمت فوقانی تعریف شده است، حالت بار زلزله (با پسوند BOT) اضافه شود. در این حالت بارها، کلیه پارامترها (شامل ارتفاع، زمان تناوب و ضریب رفتار) باید با در نظر گرفتن سازه تحتانی به صورت مجزا تعریف شوند. تراز تحتانی توزیع نیروی زلزله در این حالت بارها روی شالوده و تراز فوقانی توزیع نیروی زلزله روی دیوارهای بتنی پیرامونی در نظر گرفته شوند.

ث) برای ترکیب حالت بارهای زلزله قسمت فوقانی و تحتانی، لازم است طراح سازه ترکیبات بار طراحی را به نحوی اصلاح کند که در هر ترکیب بار شامل نیروی زلزله، هم حالت بار زلزله قسمت فوقانی و هم حالت بار متناظر آن در قسمت تحتانی، به صورت همزمان وجود داشته باشند. این قسمت تنها قسمتی است که باید توسط طراح اصلاح شود و نرم‌افزار به طور خودکار قادر به انجام آن نیست.

ج) پس از پایان این تغییرات، می‌توان نسبت به تحلیل و طراحی قسمت تحتانی در این فایل اقدام نمود. لازم به یاد آوری مجدد است که این فایل باید فقط برای طراحی قسمت تحتانی و شالوده استفاده شود. طراحی قسمت فوقانی باید در مدل A انجام گیرد.

در فایل پیوست، یک روش ساده و عملی برای کنترل مقاومت برشی تیرهای قابهای فولادی با شکل پذیری متوسط و ویژه بر مبنای ویرایش سال 1387 مبحث دهم ارائه شده است. برای انجام محاسبات لازم نیز یک فایل Excel به فایل PDF پیوست شده است. لطفا از ارائه نظرات اصلاحی دریغ نفرمایند.

DOWNLOAD

CTL-STR-NBC10-001-R            

mistakes pictures-1           

بازنگری جدید چک لیست مبحث نهم مقررات ملی ساختمان، شامل سازه و شالوده، با اضافه شدن جزئیات کامل برای قابهای با شکل پذیری متوسط و زیاد با فرمت PDF ارائه میگردد.

DOWNLOAD

check list mabhas 9 _aba_ rev.1         

بازنگری جدید چک لیست مبحث ششم مقررات ملی ساختمان با فرمت PDF

DOWNLOAD

چک لیست بازنگری شده گودبرداری با فرمت PDF

DOWNLOAD

تایتل نقشه ها در فرمت DWG و PDF ارائه شده اند. تایتل دارای اطلاعات متراژ مربوط به شیت 1 نقشه ها و تایتل بدون متراژ مربوط به بقیه شیت ها است.

DOWNLOAD

1.      در ابتدای دفترچه محاسبات باید مشخصات کلی پروژه، شامل محل زمین، کاربری، ابعاد، تعداد طبقات، سیستمهای مقاوم باربر ثقلی و جانبی، آیین نامه ها و نرم افزارهای مورد استفاده و نکات مهم گزارش خاک از جمله نوع خاک از نظر لرزه ای، تنش مجاز و ضریب عکس العمل خاک برای انواع شالوده ها ذکرگردد.

2.      دفترچه محاسبات باید به مُهر مهندس طراح و شرکت مشاور مربوطه ممهور گردد.

3.      بارگذاری ثقلی باید به طور کامل در دفترچه محاسبات شرح داده شود. در بارگذاری ثقلی باید جزئیات کلیه سقفها، دیوارهای پیرامونی و تیغه بندی ها طبق نقشه های معماری مشخص شود و محاسبه بار بر اساس آن و ضوابط مبحث ششم انجام گیرد. توجه شود که در جزئیات بارگذاری سقف طبقات، مصالح پر کننده برای عبور لوله ها باید از نوع پوکه معدنی با حداقل وزن مخصوص  ۱۰۰۰kg/m³ و با ضخامت حداقل 7 سانتیمتر و ضخامت مصالح پرکننده برای شیب بندی بام، حداقل برابر 15 سانتیمتر در نظر گرفته شود. بارهای زنده برای هر فضا با توجه به کاربری آن از مبحث ششم تعیین و در محاسبات منظور شوند. در مورد بالکن ساختمان های مسکونی، حداقل بار زنده گسترده برابر  ۳۰۰kg/m² اعمال گردد.

4.      بارگذاری جانبی سازه باید به طور کامل در دفترچه محاسبات شرح داده شود. در بارگذاری جانبی، جزئیات محاسبه زمان تناوب مورد استفاده و بارهای استاتیکی معادل (و دینامیکی در صورت لزوم) به طور کامل ارائه شود. درصد مشارکت بار زنده و بار برف در محاسبه نیروی جانبی زلزله طبق جدول 6-7-1 مبحث ششم تعیین شود.

5.      در صورت منظم بودن سازه، کنترل کلیه بندهای بخش 6-7-1-8 مبحث ششم باید در دفترچه محاسبات ذکر گردد. در صورت نامنظم بودن سازه در ارتفاع یا پلان و عدم کفایت تحلیل استاتیکی (طبق بخش 6-7-2-3) جزئیات تحلیل طیفی و در صورت لزوم نحوه ترکیب اثرات زلزله در دو جهت متعامد (بند 6-7-2-1-3) ارائه گردد.

6.       توجه شود که در کنترل نامنظمی پیچشی (بند 6-7-1-8-1-1-ث) باید تغییر مکان نسبی در هر طبقه مورد توجه قرار گیرد، ولی در محاسبه ضریب A_j (بند 6-7-2-5-10-3) تغییر مکان مورد استفاده، تغییر مکان مطلق طبقه است. خروجی نرم افزار ETABS2000 در بخش Summary Report  نیز بر مبنای تغییر مکان مطلق طبقه است و تنها در محاسبه A_j قابل استفاده است. بنابراین ممکن است در برخی سازه ها نامنظمی پیچشی (بند 6-7-1-8-1-1-ث و با کنترل تغییر مکان نسبی در هر طبقه) وجود داشته باشد، لیکن مقدار محاسبه شده برای ضریب A_j (بر مبنای تغییر مکان مطلق طبقه) کمتر از واحد باشد. در این شرایط سازه در پلان نامنظم محسوب شده و باید ضوابط مربوط به نامنظمی در پلان، از جمله ترکیب اثر زلزله در دوجهت (بند 6-7-2-1-3) در تحلیل سازه مد نظر قرار گیرد، لیکن ضریب A_j برابر واحد درنظر گرفته می شود. بنابراین لازم به توجه اکید است که در تعیین وجود یا عدم وجود نامنظمی پیچشی، استناد به خروجی نرم افزار ETABS در بخش Summary Report قابل قبول نبوده و این کنترل باید بر مبنای تغییر مکان نسبی در هر طبقه انجام و ریز محاسبات در دفترچه محاسبات اضافه شود.

7.   در صورت وجود فشار جانبی خاک، باید محاسبات مربوط به طراحی دیوارهای پیرامونی برای فشار فعال استاتیکی و دینامیکی خاک و سربار ناشی از ساختمانهای مجاور در دفترچه محاسبات ارائه گردد. توجه شود که نرم افزار ETABS طراحی دیوار را برای خمش حول محور ضعیف (ضخامت دیوار) انجام نمی دهد.

8.      در صورت استفاده از سقف تیرچه بلوک یا سقف مرکب، جزئیات طراحی تیرچه های بتنی و یا فلزی و برش گیرهای سقف مرکب در دفترچه محاسبات ذکر شود. اگر طراحی تیرچه های سقف مرکب توسط نرم افزار ETABS انجام می گیرد، فرضیات طراحی در دفترچه محاسبات ذکر شود.

9.      برای سازه های بتنی، در صورت وجود دیوار برشی، درباره نحوه طراحی دیوار در فایل کامپیوتری توضیحات لازم درج شود.

10.  در صورت استفاده از شمع در شالوده، فرضیات تحلیل و طراحی و کنترل شمع برای نیروهای فشاری و کششی وارده در دفترچه محاسبات ذکر گردد.

11.  در صورت استفاده از قاب خمشی بتنی با شکل پذیری زیاد، توجه شود که کنترل آرماتور عرضی ستونها در نواحی بحرانی (موضوع بند 9-20-4-2-3-2) توسط نرم افزار انجام نمی شود و این محاسبات باید به صورت دستی در دفترچه محاسبات انجام و آرماتور لازم در نقشه ها درج گردد.

12.  برای سازه های فلزی، طراحی اتصالات تیرهای ساده و گیردار، وصله ستونها، ورق کف ستون(به ویژه ستونهای گیردار واقع در گوشه ها) و بادبندها  برای حداقل دو حالت بحرانی ارائه شود.

13.  در سازه های فلزی، کنترل مقادیر b/t و h/t_w برای تیرها و ستونها، طبق بخش 10-1-1-9 و 10-3 مبحث دهم انجام گیرد. در ضمن توجه شود که برای فشرده بودن مقطع تیرورقها، باید جوش بال به جان سراسری باشد. در صورت عدم کاربرد جوش سراسری، مقطع تیرورق فشرده محسوب نشده و نمی توان از تنش مجاز خمشی 0.66F_y استفاده کرد. این نکته باید در تنش مجاز مورد استفاده در طراحی کامپیوتری نیز باید مد نظر قرار گیرد.

14.  برای قابهای خمشی فولادی با شکل پذیری متوسط، باید ضوابط بخش 10-3-8 درباره اتصالات تیرها و ستونها، ورقهای پیوستگی و مقاومت برشی تیرهای قاب خمشی رعایت شود و محاسبات مربوطه در دفترچه محاسبات ارائه گردد.

15.  برای قابهای خمشی فولادی ویژه، رعایت کلیه بندهای مربوطه (10-3-9-1 الی 10-3-9-6) الزامی است. محاسبات و کنترلهای مربوط به این بندها باید در دفترچه محاسبات ذکر شود.

16.  در سازه های فلزی، برای تیرها و شاهتیرها کنترل افتادگی و ارتعاش طبق ضوابط بخش 10-1-9-3 انجام گیرد. مواردی که در فایل سازه قابل کنترل نیست، در دفترچه محاسبات به صورت دستی کنترل گردد.

17.  برای کنترل تغییر شکل جانبی سازه نحت اثر زلزله، باید جدول خروجی تغییر مکان نسبی حاصل از تحلیل در دفترچه محاسبه درج شود و مقادیر مجاز تغییر مکان نسبی نیز بر مبنای مبحث ششم مقررات ملی ساختمان محاسبه، ذکر و با مقادیر تغییر مکان موجود مقایسه گردد. توصیه میشود بررسی نامنظمی پیچشی ( بند 6 بالا ) نیز در همین جدول انجام گیرد.

18.  توجه شود که اگر طراحی سازه با استفاده از بارهای استاتیکی معادل انجام شده است، تغییر مکان جانبی نیز باید در حالت بار زلزله استاتیکی کنترل شود و در صورتی که طراحی سازه با استفاده از روش طیفی انجام شده باشد، تغییر مکان جانبی نیز باید تحت اثر طیف کنترل شود.

19.  در صورت کاربرد دیوار برشی یا مهاربندی فولادی در سازه و نیاز به کاهش آنها در طبقات بالاتر، توصیه می شود حتی الامکان از کاهش ناگهانی تعداد زیادی از دهانه های دیوار برشی یا مهاربندی اجتناب شود. به هر حال در صورتی که کاهش دیوار برشی و مهاربندیها به نحوی باشد که سازه مشمول نامنظمی در ارتفاع شود، تحلیل طیفی باید انجام شود.

20.     جزئیات پارمترهای طراحی سازه نگهبان شامل ارتفاع گود، سربار ساختمانهای مجاور، فاصله بین خرپاها، زاویه اصطکاک داخلی خاک، چسبندگی خاک، وزن مخصوص خاک و نحوه انتخاب خرپای مربوطه در دفترچه محاسبات ذکر شود.

21.     برای محاسبه بار تیغه بندی، باید ابتدا در دفترچه محاسبات وزن واحد سطح تیغه بندی محاسبه شود. در صورتی که این مقدار کمتر از ۲۷۵kg/m²  باشد، می توان طبق بند 6-2-2-2 بار معادل تیغه بندی را از تقسیم وزن کل تیغه های هر طبقه بر سطح دالهای سازه ای آن طبقه به دست آورد. به هر حال حداقل بار گسترده معادل تیغه بندی باید برابر ۱۰۰kg/m² در نظر گرفته شود.

22.     در مورد بار دیوارهای 20 سانتیمتری (نظیر دیوار پیرامونی، دیوار بین واحدهای آپارتمانی مجاور، دیوار پیرامون نورگیرها، پله ها و ....) باید پس از ارائه محاسبات لازم در دفترچه محاسبات، بار دیوار به صورت بار خطی معادل روی تیر سازه اعمال شود.

1. در صورت استفاده از سقف مرکب، طراحی تیرچه های فولادی و کنترل تغییر شکل آنها در فایل سازه یا در دفترچه محاسبات انجام شود. طراحی کامل برش گیرهای لازم در تیرهای مرکب نیز در دفترچه محاسبات ذکر گردد. در توضیحات نقشه لزوم یا عدم لزوم شمع بندی زیر تیرچه ها، با توجه با فرضیات طراحی، به طور دقیق مشخص شود.

2. در مورد اعضای فشاری با مقطع دوبل به ویژه بادبندها، باید طبق بند 10-1-5-4-ب مبحث دهم، قطعات لقمه به فواصل مناسب در طول اعضاء به نحوی به کار روند که ضریب لاغری نیمرخ بین دو قطعه لقمه از 4/3 ضریب لاغری تعیین کننده کل عضو مرکب تجاوز نکند.

3. در مورد ورقهای تقویتی بال تیرها، توجه شود که طبق بند 10-1-2-6-پ باید سطح مقطع ورق تقویتی بال تیر از 70% مجموع سطح مقطع بال تیر و  ورق تقویتی کمتر باشد. (به عبارت دیگر سطح مقطع ورق تقویتی از حدود دو برابر سطح مقطع بال کمتر باشد) همچنین طول ورقهای تقویتی تیرها و نحوه قطع آنها، طبق بند 10-1-2-6-ث محاسبه و جزئیات لازم شامل ابعاد ورقها و نحوه جوشکاری در نقشه ها ذکر گردد.

4. توجه شود که در اتصالات گیردار تیر به ستون، عرض بال تیر متناسب با عرض بال ستون باشد به نحوی که امکان انتقال کامل نیروها از طریق ورقهای اتصال گیردار به ستون امکان پذیر باشد.

5. برای قابهای خمشی با شکل پذیری متوسط، باید ضوابط بخش 10-3-8 درباره اتصالات تیرها و ستونها، ورقهای پیوستگی و مقاومت برشی تیرهای قاب خمشی رعایت شود و محاسبات مربوطه در دفترچه محاسبات و فایل سازه انجام شود.

6. برای قابهای خمشی ویژه، رعایت کلیه بندهای مربوطه (10-3-9-1 الی 10-3-9-6) الزامی است. محاسبات و کنترلهای مربوط به این بندها باید در دفترچه محاسبات و فایل سازه انجام شود. در این مورد به ویژه به لزوم مهار جانبی هر دو بال تیرها طبق بند 10-3-9-4-ت توجه شود.

7. در مهاربندی های هم محور رعایت ضوابط بخش 10-3-10 الزامی است و محاسبات مربوطه باید در دفترچه محاسبات و فایل سازه در نظر گرفته شود. از جمله نکات مهم در این بخش، اعمال ضریب کاهش تنش مجاز B (بند 10-3-10-2-ب) و طراحی مهاربندیهای 7 و 8 برای 5/1 برابر نیروی زلزله است. همچنین حداکثر ضریب لاغری، طبق بند 10-3-10-2-الف به  محدود شده است.

8. برای اتصالات تیرها، ستونها، بادبندها و وصله های آنها تعداد کافی جزئیات در وضعیت های مختلف موجود در سازه رسم شود. توجه شود که مطابق شکل زیر ورقهای پیوستگی در داخل ستونها به نحوی ارائه شوند که با اتصال تیر متعامد برخورد نداشته باشند.

9. در صورت استفاده از اتصالات پیچی، توصیه می شود همواره از اتصالات اصطکاکی استفاده شود. به هرحال برای شرایط ذکر شده در بند 10-1-7-1-ش استفاده از اتصالات اصطکاکی (یا جوشی) الزامی است و کاربرد اتصالات پیچی اتکایی مجاز نیست.

10. در صورت استفاده از ستون های فلزی در ترکیب با دیوارهای برشی به موارد ذیل توجه گردد:

10-1. برای عملکرد یکپارچه ستون فلزی و دیوار بتنی، باید انتقال نیرو بین دو مجموعه توسط برش گیرهایی از پروفیل ناودانی در ارتفاع ستون انجام گیرد.

10-2. در صورتی که ستون کاملا در داخل دیوار محاط شود آرماتور های افقی دیوار باید به صورت پیوسته از کنار ستون عبور کنند.

10-3. در صورتی که ستون دیوار را به دو بخش تقسیم کند و امکان اجرای پیوسته آرماتور افقی دیوار در محل ستون وجود نداشته باشد، باید آرماتورهای افقی در بر ستون به قلاب استاندارد ختم شوند.

10-4. اگر مقطع ستون بسته باشد (نظیر قوطی یا لوله) در محل تماس با دیوار برای جلوگری از لهیدگی ستون، توصیه می شود مقطع آن با بتن (عیار 150) پر شود.

11.  توصیه میشود در قابهای خمشی فولادی متوسط و ویژه، حتی المقدور از پروفیل های I شکل (IPE یا تیر ورق) با ورقهای تقویتی بال، با توجه به مشکلاتی که در کنترل ضوابط لرزه ای ایجاد میکنند استفاده نشود. معمولا کاربرد ورق های تقویتی مذکور ظرفیت خمشی پلاستیک مقطع را تا حدی بال می برد که مقاومت برشی جان، جوابگوی نیروهای برشی ذکر شده در بند 10-3-8-4 یا 10-3-9-4-الف نخواهد بود.

1. حداقل طول وصله در تیرها، ستونها و دالها، 55 برابر قطر آرماتور رعایت گردد. در صورتی که طول وصله کمتر از این مقدار باشد، محاسبات مربوطه در دفترچه محاسبات اضافه شود.

2. در ستونهای قابهای با شکل پذیری متوسط و زیاد، توجه شود که حداکثر نسبت آرماتور طولی در محل وصله به 6% محدود گردد. لذا در صورتی که نسبت آرماتور ستون بیش از 3% باشد، باید آرماتورهای مقطع، در طول ستون در محلهای متفاوت وصله شوند به نحوی که در هر مقطع ستون، نسبت آرماتور از 6% فراتر نباشد.

3. طبق بند های 9-20-3-2-2-7 و 9-20-4-2-3-10 در قابهای با شکل پذیری متوسط و زیاد، در محل اتصال ستون به شالوده، باید آرماتور عرضی حداقل در طول 300 میلیمتر در شالوده ادامه یابد. همچنین در قسمت های خارج از ناحیه بحرانی ستونها (محدوده میانی ستونها) طبق بند 9-12-6-4-1 حداکثر فاصله بین آرماتورهای عرضی ستون به d/2 محدود میشود.

4. در مورد آرماتور عرضی تیرها در قابهای با شکل پذیری متوسط و زیاد، حداقل طول "دو برابر ارتفاع تیر" برای آرماتورگذاری عرضی ویژه کنترل شود. همچنین حداکثر فاصله مجاز آرماتورهای عرضی در این ناحیه برابر یک چهارم ارتفاع موثر تیر (d) در نظر گرفته شود و فاصله اولین آرماتور عرضی از بر ستون بیش از 5 سانتیمتر نباشد.

5. در مورد تیرهای اصلی که تیرهای فرعی با بار قابل توجه به صورت تودلی به آنها متصل میشوند، باید آرماتور پیچشی طولی و عرضی محاسبه شده توسط نرم افزار به طور مناسب با آرماتورهای خمشی و برشی تیرهای اصلی ترکیب شده و در نقشه ها درج شود. در مورد جزئیات طراحی و نحوه ترکیب آرماتورها و چیدمان آنها در مقطع، توجه به بخشهای 9-12-7 تا 9-12-12 مبحث نهم لازم است. طبق بندهاي 9-12-8-3، 9-12-9-1 و 9-12-12-1 باید آرماتور پيچشي طولی به طور يكنواخت دور تا دور مقطع توزيع شده و تركيب آرماتور پيچشي (طولي و عرضي) با آرماتور خمشي و برشي انجام شود.

6. در مورد تغییر مقطع ستونهای بتنی که در نما قرار میگیرند، باید کوچک شدن ستون فقط از سمت داخل ساختمان انجام شود. با توجه به بخش 9-11-12 مبحث نهم، در صورتی که میزان عقب نشینی مقطع ستون از یک سمت بیش از 75 میلیمتر باشد یا شیب ملایم تر از 1 به 6 برای میلگرد طولی ستون تامین نشود باید در محل عقب نشینی آرماتور ستون پایینی با خم استاندارد مهار شود و برای ستون بالایی آرماتور انتظار در ستون پایینی پیش بینی شود. در مورد ستونهای میانی نیز که کوچک شدن مقطع از دو طرف انجام میگیرد، در صورتی که شرایط فوق برقرار باشد، باید آرماتوربندی با توجه به این جزئیات رسم شود. لطفا به شکل های ذیل توجه شود:

7. برای تیرهای با دهانه کوتاه در قابهای شکل پذیر متوسط و زیاد، توجه شود که طبق بند 9-20-3-1-1-1 مبحث نهم، حداکثر مقدار عمق موثر تیر باید به یک چهارم دهانه آزاد تیر محدود شود. همچنین به علت طول کوتاه این دهانه ها، نیروی برشی حاصل از زلزله در این دهانه ها نسبت به دیگر تیرها بیشتر بوده و آرماتور برشی مورد نیاز  نسبت به دیگر تیرها بیشتر خواهد بود که توجه طراح سازه به آن ضروری است.

8. در تیرهای قاب های خمشی بتنی با شکل پذیری متوسط و زیاد، طبق بندهای 9-20-3-1-2-2 و 9-20-4-1-2-2  باید در بر ستون مقاومت لنگر خمشی مثبت حداقل به میزان نصف مقاومت لنگر خمشی منفی تامین شود. به این منظور لازم است در بر ستونها مقدار آرماتور تحتانی (آرماتور فشاری) کمتر از نصف آرماتور فوقانی (آرماتور کششی) نباشد.

9. در تیرهای قاب های خمشی بتنی با شکل پذیری متوسط و زیاد، طبق بندهای 9-20-3-1-2-2 و 9-20-4-1-2-3 باید حداقل یک چهارم آرماتور موجود در مقاطع بر تکیه گاه ها، (هر انتها که آرماتور بیشتری دارد) در سراسر طول تیر ادامه داشته باشند.

10. در مقاطع تیرها، حداقل فواصل آزاد بین میلگردها طبق بخش 9-11-11 مبحث نهم رعایت گردد. رابطه تقریبی زیر به عنوان راهنما پیشنهاد می شود:

n=Integer[ (b-65) / (2d_b+35) ]

b : عرض تیر بر حسب میلیمتر

d_b : قطر میلگرد طولی بر حسب میلیمتر

n :   حداکثر تعداد میلگرد با احتساب میلگردهای سراسری و تقویتی

رابطه فوق درحالت وصله شدن کلیه میلگردها به دست آمده است. در صورتی که طول تیر به نحوی باشد که احتیاج به وصله نداشته باشد، حداکثر تعداد میلگردها قابل افزایش خواهد بود. به هر حال، در مواردی که تعداد میلگرد مورد نیاز بیشتر از حداکثر تعداد مجاز میلگرد باشد، باید آرماتورها در دو یا چند سفره چیده شوند. در این حالت  حداقل فاصله لازم بین سفره های متوالی، طبق بند 9-11-11-1-3 باید برابر حداکثر دو مقدار 25 میلیمتر و بزرگترین قطر میلگرد طولی باشد. در فایل کامپیوتری سازه نیز باید مقدار پوشش بتنی تیرها متناسب با تعداد سفره های میلگرد افزایش یابد به نحوی که نشان دهنده مرکز سطح تقریبی مجموعه میلگردها باشد.  جزئیات مورد نظر در شکل های فوق نشان داده شده است.

11. در مقاطع ستونها، حداقل فواصل آزاد بین میلگردها طبق بخش 9-11-11 مبحث نهم رعایت گردد. رابطه تقریبی زیر به عنوان راهنما پیشنهاد می شود:

n=Integer[ (c-55) / (2d_b+40) ]

c   : عرض ستون بر حسب میلیمتر

d_b : قطر میلگرد طولی ستون بر حسب میلیمتر

n  :   حداکثر تعداد میلگرد در ضلع ستون به عرض c

12.در مورد تیرهایی که عرض آنها بزرگتر از عرض ستون تکیه گاهی است، جزئیات کامل اتصال تیر به ستون با رسم نحوه عبور آرماتورهای تیر از ستون نشان داده شوند.

13. توجه شود  که برای قابهای با شکل پذیری متوسط و زیاد، طبق بندهای 9-20-3-1-1-2 و 9-20-4-1-1-2 برون محوری هر عضو خمشی نسبت به ستونی که با آن قاب تشکیل می دهد، (فاصله محورهای هندسی دو عضو) نباید بیشتر از یک چهارم عرض مقطع ستون باشد.

14. با توجه به اینکه باید آرماتور تیرها با قلاب ^◦90 در ستونهای کناری سازه مهار شوند و با توجه به اینکه طول قلاب استاندارد ^◦90 حدود ۱۵ برابر قطر میلگرد است، حداقل اندازه مجاز ستونها 35x35 سانتیمتر خواهد بود که در این حالت حداکثر قطر مجاز برای آرماتور طولی تیر برابر 18 میلیمتر است. به عنوان یک رابطه تقریبی، حداقل بعد لازم برای ستون بر حسب قطر میلگرد تیر، برابر "۱۵ برابر قطر میلگرد + ۷۰" میلیمتر خواهد بود.

15. در صورت استفاده از آرماتور برشی مارپیچ، طبق بند 9-11-9-4-3 در هر گام مارپیچ فاصله آزاد بین میلگردها نباید از 75 میلیمتر بیشتر باشد.

16. در صورت استفاده از قاب خمشی بتنی با شکل پذیری زیاد، توجه شود که کنترل آرماتور عرضی ستونها در نواحی بحرانی (موضوع بند 9-20-4-2-3-2) توسط نرم افزار انجام نمی شود و این محاسبات باید به صورت دستی در دفترچه محاسبات انجام و آرماتور لازم در نقشه ها درج گردد.

17. در صورت استفاده از دیوار برشی، برای انتقال بار از دیافراگم سقف به دیوار برشی باید آرماتور دوخت مورد نیاز با عملکرد برش اصطکاکی طبق بخش 9-12-13 برای نیروهای انتقالی دیافراگم که از بخش 6-7-2-7 محاسبه می شود طراحی گردد. این نکته باید در مورد دیوارهایی که به علت قرار گرفتن در کنار بازشوهای سقف، اتصال کامل به دیافراگم ندارند به طور ویژه بررسی شود. توصیه می شود اصولا از کاربرد دیوارهای برشی در کنار بازشوهای سقف اجتناب گردد.

18. در مورد دالهای بتنی (سقف و رمپ) کنترل حداقل ضخامتها طبق ضوابط فصل 14 مبحث نهم مقررات ملی ساختمان در دفترچه محاسبات انجام گیرد. در غیر این صورت باید کنترل تغییر شکل برای ضخامت مورد نظر، طبق ضوابط این فصل با انجام محاسبات تغییر شکل در حالت بهره برداری، انجام شود.

19. طبق بند 9-9-7-2 در سازه های بتنی در صورتی که طول یا عرض ساختمان از مقادیر تعیین شده (35 متر برای شرایط آب و هوایی تهران) تجاوز کند، اجرای درز انبساط به مقدار حداقل  الزامی است. درز انبساط باید در شالوده نیز ادامه یابد. در ضمن با توجه به شرایط سازه باید مقدار درز انبساط با حداقل عرض درز انقطاع نیز طبق بند 6-7-1-3-4 کنترل گردد.

 20. در مورد آرماتور عرضی ستونها در قابهای با شکل پذیری متوسط و زیاد، حداقل طول برای ناحیه آرماتورگذاری عرضی ویژه برابر حداکثر مقادیر"یک ششم ارتفاع آزاد ستون، ضلع بزرگتر مقطع مستطیل یا قطر دایره و 450 میلیمتر" کنترل شود. همچنین حداکثر فاصله مجاز آرماتورهای عرضی در این ناحیه برابر حداقل مقادیر"8 برابر قطر کوچکترین میلگرد طولی ستون، 24 برابر قطر خاموت، نصف کوچکترین ضلع مقطع ستون و 150 میلیمتر" در نظر گرفته شود و فاصله اولین آرماتور عرضی از بر اتصال ستون به تیر نباید بیش از نصف مقادیر فوق باشد. در ناحیه میانی ستون، حداکثر فاصله مجاز آرماتورهای عرضی برابر حداقل مقادیر "نصف ارتفاع موثر مقطع (d/2) و 250 میلیمتر" در نظر گرفته شود.

 21. در مورد ستونهایی که هم در تراز طبقه و هم در تراز میان طبقه به آنها تیر متصل می شود (مانند ستونهای پاگرد پله ها و ستونهای واقع در مرز اختلاف تراز ساختمانهای دوبلکس) برای کنترل بند 20، در اغلب موارد ابعاد ستون به نحوی است که باید خاموت گذاری ویژه در کل ارتفاع ستون به صورت پیوسته انجام گیرد.

1. تایتل نقشه ها طبق تایتل تنظیم شده شده توسط سازمان که در ابتدای تشکیل پرونده به متقاضی تحویل داده می شود، ارائه شود و کلیه اطلاعات خواسته شده در تایتل درج گردد. توجه شود که تایتل نقشه ها برای شیت اول با تایتل بقیه شیتها متفاوت است.

2. محل و ابعاد درز انقطاع، در کلیه پلانها نشان داده شود.  حداقل عرض درز انقطاع طبق بند 6-7-1-3-4 از مرز زمین مجاور برابر 005/0 ارتفاع طبقه از تراز پایه در نظر گرفته شود. برای ساختمانهای با اهمیت "خیلی زیاد" و "زیاد" و یا درسایر ساختمانهای با هشت طبقه و بیشتر، حداقل عرض درز انقطاع از مرز زمین مجاور برابر نصف حاصلضرب تغییر مکان جانبی طرح طبقه در ضریب رفتار R در نظر گرفته شود.

3. نقشه سازه نگهبان باید طبق نتایج گزارش مکانیک خاک، بر مبنای نشریه وزارت مسکن برای طراحی سازه های نگهبان تهیه شود. نقشه سازه نگهبان باید شامل پلان، مقاطع، خرپا، شمع (در صورت نیاز) و جزئیات اتصال آنها باشد. پی مربوط به خرپا نیز با جزئیات کامل باید ارائه گردد. جزئیات پارمترهای طراحی سازه نگهبان و نحوه انتخاب خرپای مربوطه در دفترچه محاسبات ذکر شود. اگر ارتفاع خرپای مورد نیاز بیشتر از 16 متر باشد، باید طراحی خرپا بر مبنای روابط ارائه شده در کتاب اصول گودبرداری و سازه های نگهبان در دفترچه محاسبات ذکر گردد یا از روشهای دیگر برای پایداری گود، با ذکر ریز محاسبات در دفترچه محاسبات استفاده شود.

4. حداقل عمق چاله آسانسور از اولین تراز توقف باید طبق ضوابط پیوست 2 مبحث پانزدهم تعیین شود به هر حال این عمق نباید کمتر از 4/1 متر در نظر گرفته شود.

5. جهت اجرای قاب فلزی آسانسوردر سازه های بتنی، ورقهای مدفون در بتن در چهار گوشه کف چاله آسانسور و پیرامون بازشوی آسانسور در طبقات پیش بینی شود.

6. هماهنگی نقشه های سازه (و فایلهای مدل کامپیوتری سازه) با معماری باید به دقت کنترل گردد. در این مرحله باید هماهنگی کامل بین تعداد، شماره بندی و فواصل محورهای نقشه سازه و فایلهای مدل کامپیوتری سازه با محورهای نقشه معماری مد نظر قرار گیرد. همچنین ترازهای طبقات، محل بازشو ها و نورگیرها، عرض درز انقطاع، شکل، ابعاد و تراز خرپشته و اتاق کنترل آسانسور، محل و نحوه ارتباط پله ها و رامپ پارکینگ ها در نقشه های سازه و فایلهای مدل کامپیوتری سازه و معماری  باید هماهنگ باشد.

7. در صورتی که ارتفاع خاک پشت دیوار زیرزمین بیش از 0/3 متر باشد، باید از دیوار حائل بتنی برای تحمل فشار خاک استفاده شود. برای ارتفاع کمتر از 0/3 متر، می توان از دیوار آجری 35 سانتیمتری استفاده نمود. به هر حال در صورتی که ساختمان دارای بیش از یک طبقه زیرزمین باشد، دیوار آجری 35 سانتیمتری فقط در زیرزمین نخست مجاز است و در طبقات زیر آن باید از دیوار بتنی مناسب استفاده شود. محاسبات مربوط به فشار فعال استاتیکی و دینامیکی خاک باید در فایل سازه و طراحی دیوارها در نظر گرفته شود. توجه شود که در نرم افزار ETABS طراحی دیوار فقط برای خمش در جهت قوی دیوار انجام می شود و طراحی برای خمش حول ضخامت دیوار (ناشی از فشار خاک) باید به صورت دستی در دفترچه محاسبات انجام گیرد.

8. در سازه های با سیستم باربر جانبی قاب خمشی برای آنکه جداگرهای میانقاب مانعی برای حرکت قابها ایجاد نکنند، جزئیات مناسب در نقشه های سازه ارائه شود. شکل کلی زیر به عنوان راهنما ارائه می شود.

9. در نقشه های تیرریزی طبقات، در محلهای تغییر تراز نظیر رمپ پارکینگها یا اختلاف تراز سطوح، مقاطع طولی و عرضی کافی جهت روشن شدن نحوه تیرریزی ارائه گردد. در ساختمانهایی که معماری آنها به صورت دوبلکس است، نمای محل تغییر تراز در کل ارتفاع سازه رسم شده و تراز کلیه تیرها به وضوح مشخص شود.

10. برای دقت و وضوح بیشتر نقشه ها و انجام پیش بینی های لازم در تیرریزی سقفها، پس از نهایی شدن بازشوهای مربوط به برق و تاسیسات، این بازشوها بر روی نقشه سازه نیز نشان داده شوند. برای بازشوهای بزرگ، در پلان تیرریزی تیرهای پیرامونی لازم اضافه شود. برای بازشوهای کوچک، جزئیات تیپ جهت اجرای سقف ارائه گردد.

11. در محل اجرای کلیه پله ها، اعم از ورودی های ساختمان و ارتباط طبقات، نحوه اجرای سازه در پلان مربوطه مشخص شود و جزئیات لازم ارائه گردد. نحوه اجرای تیرهای تکیه گاهی پاگردهای میان طبقه و انتقال بار آنها به ستونها باید کاملا مشخص باشد. این موضوع به خصوص در مورد پله های دارای بیش از دو بازوی پله، باید مد نظر قرار گیرد.

12. در پلانهایی که دارای اختلاف تراز هستند، در پلان قالب بندی مرز ترازهای مجاور با خط ضخیم کاملا مشخص شود و محدوده هر تراز با یک نوع هاشور مشخص گردد.

13. برای اتاق کنترل آسانسور در تراز بالای بام، فضای کافی در نقشه های سازه (که باید در نقشه معماری نیز پیش بینی شده باشد) در نظر گرفته شده و جزئیات اجرای سقف و ستونهای مربوطه ارائه گردد.

14. در صورت وجود استخر در ساختمان، آرماتور گذاری کف و دیواره آن ارائه گردد.

15.طبق ضوابط نشریه شماره 94 معاونت برنامه ریزی ریاست جمهوری، در سقفهای تیرچه بلوک برای بار زنده کمتر از ۳۵۰ کیلوگرم بر متر مربع  و دهانه کمتر از 4 متر کلاف میانی لازم نیست. برای دهانه بیشتر از 4 متر، یک کلاف میانی و در دهانه  های 4 تا 7 متر، دو کلاف عرضی در یک سوم های دهانه تیرچه باید پیش بینی گردد. در مورد دهانه های بیش از 7 متر لازم است سه کلاف عرضی در یک چهارم های دهانه تیرچه ها در نظر گرفته شود. در ضمن در دهانه های بیش از 7 متر باید حتما از تیرچه دوبل استفاده شود.

 16. در سقفهای تیرچه بلوک یا دیوارهای جداکننده، در صورت استفاده از بلوک هایی از مواد پلی استایرن، در توضیحات نقشه ها ذکر شود که جنس این بلوک ها باید مورد تایید مرکز تحقیقات مسکن باشد. در ضمن متن زیر که برگرفته از ضوابط فنی اعلام شده توسط مرکز تحقیقات مسکن است در نقشه ها درج شود:

"از آنجا که دیوارهای بین واحدهای مستقل (مانند دیوار بین آپارتمانهای مسکونی یا واحدهای تجاری، اداری مستقل و غیره) در هر ساختمان باید دارای مقاومت در برابر آتش باشند، در این محل ها باید بلوک های پلی استایرن قطع شده و دیوارها تا زیر سقف سازه ای (یعنی زیر تیرچه یا بتن) امتداد داشته باشند یا به طور مناسب از مصالح حریق بند استفاده شود، به گونه ای که بلوک های پلی استایرن در این قسمتها بین دو واحد مجاور پیوستگی نداشته باشند و از گسترش هر گونه حریق احتمالی بین دو فضایی که به وسیله دیوار مقاوم در برابر آتش از یکدیگر جدا شده اند، جلوگیری گردد. برش و حذف پلی استایرن در این قسمت ها می تواند به دو روش زیر صورت گیرد:

·         پس از بتن ریزی و پیش از رابیتس بندی مورد نیاز برای سقف

·        در نظر گرفتن تمهیداتی در قالب بندی سقف، پیش از بتن ریزی"

علاوه بر موارد فوق، طبق اعلام مرکز تحقیقات مسکن اتصال مستقیم نازک کاری به بلوک پلی استایرن ممنوع است و باید برای نازک کاری سقف، از سقف کاذب با اتصال مکانیکی به سقف سازه ای استفاده شود و حداقل 5/1 سانتیمتر اندود گچی بر روی سقف کاذب اجرا شود. به این منظور یک نمونه جزئیات مورد تایید این مرکز در شکل زیر به عنوان راهنما  ارائه میشود:

 17. در صورت نصب هرگونه تجهیزات در ارتباط با تاسیسات برق و مکانیک نظیر چیلرها، منابع آب، دیزل ژنراتور، فن ها، برج های خنک کن، پمپ ها و .... بر روی بام یا هر سقف سازه ای دیگر، بارهای استاتیکی و دینامیکی ناشی از کارکرد تجهیزات یا ارتعاشات زلزله در طراحی سازه در نظر گرفته شود و در نقشه های سازه جزئیات لازم برای محل نصب این تجهیزات پیش بینی شود.

18. در صورتی که عبور بزرگترین دستگاه تاسیسات مکانیک و برق نظیر چیلر، منابع کویل دار، دیزل ژنراتور و .... از دربهای ساختمان (مسیر ورودی ساختمان تا داخل فضای مورد نظر برای نصب دستگاه) امکان پذیر نباشد، باید در نقشه های سازه برای فضای مورد نظر برای نصب دستگاه، سقفی پیش بینی شود که امکان جابجایی آن در زمان نصب و یا تعمیرات احتمالی وجود داشته باشد. معمولا استفاده از سقف متشکل از تیرچه های فلزی (با اتصالات پیچی) و ورق فولادی برای پوشش سقف مناسب خواهد بود.

 19. مطابق شکل زیر باید جهت جلوگیری از شانه گیر شدن مسیر تردد در راه پله با توجه به الزامات معماری، حداقل فاصله بین تیرهای سازه در طرفین پله ها به میزان 240 سانتیمتر رعایت شود.

 20. در سازه های بتنی در ترسیم پلانهای قالب بندی (تیرریزی طبقات) توجه شود که فقط خطوط پیرامون پلان و خطوطی که در لبه بازشو قرار دارند به صورت خط پیوسته دیده شوند و خطوط دیگر مربوط به تیرها، به علت قرار گرفتن در پشت دال باید به صورت خط چین نشان داده شوند.

1. در نقشه های قالب بندی  و آرماتورگذاری شالوده، در محلهای تغییر تراز، مقاطع طولی و عرضی کافی جهت روشن شدن نحوه قالب بندی و آرماتورگذاری ارائه گردد.

2. نوع سیمان مصرفی ذکر شده در توضیحات نقشه ها برای ساخت بتن، طبق توصیه گزارش مکانیک خاک درج گردد.

3. محل و قطر چاههای فاضلاب، آب باران  و چاه ارت در نقشه های شالوده به صورت خط چین نشان داده شود.

4. در صورت استفاده از شمع در شالوده، مقطع پاشنه پایین شمع در نقشه ها به نحوی ترسیم شود که وارد حریم همسایه یا گذر نشود. در صورتیکه عمق شمع کم بوده (کمتر از حدود 15 متر) و به لایه مقاوم بستر سنگی نرسد، باید از مدل سازی آن در فایل فونداسیون صرفنظر شود. در صورتی که شمع عمیق باشد، با محاسبه سختی بر مبنای گزارش مکانیک خاک، در مدل فونداسیون در نظر گرفته شده و پس از تحلیل باید برای نیروهای فشاری و کششی وارد برآن کنترل و طراحی ابعادی و محاسبه آرماتورگذاری انجام گیرد.

5. در صورت وجود تصفیه خانه استخر جهت اجتناب از هوا گرفتن پمپ های تصفیه خانه، باید تراز فضای تصفیه خانه پایین تر از استخر باشد. همچنین جزئیات سازه تصفیه خانه به نحوی در نظر گرفته شود که با فونداسیون ساختمان تداخل نداشته باشد.

6. ارائه یک سری مقاطع کلی برای آرماتور گذاری شالوده کافی نیست. در نقشه آرماتور گذاری شالوده باید پلان آرماتور گذاری سراسری و تقویتی جداگانه ارائه شود و مقاطع لازم (به ویژه در محلهای میلگرد تقویتی) رسم شود. در پلان آرماتورگذاری سراسری باید محل و طول وصله ها به وضوح مشخص شود. وصله میلگردهای پایینی در وسط دهانه ها و وصله میلگردهای بالایی در نزدیکی ستونها انجام گیرد.

7. در ساختمانهای دارای استخر، در صورتی که شالوده استخر و سازه، به طور یکپارچه در نظر گرفته شود، باید مدل سازی شالوده نیز با در نظر گرفتن این مساله انجام شود. در صورت وجود درز یا فاصله بین استخر و شالوده سازه، باید تمهیدات لازم جهت جلوگیری از وارد شدن فشار جانبی خاک زیر شالوده به دیواره استخر اندیشیده شود.

8. جهت اجرای قاب فلزی آسانسور، ورقهای مدفون در بتن در چهار گوشه کف چاله آسانسور پیش بینی شود.

9. طبق بند 9-17-5-3 مبحث نهم، باید فاصله محور به محور میلگردهای شالوده، حداقل 100 میلیمتر و حداکثر 350 میلیمتر رعایت شود. همچنین در شالوده های نواری، طبق بند 9-17-5-2 حداقل درصد آرماتور کششی برابر  %25/0 (برای آرماتور محاسباتی) یا %15/0 (برای حالتی که آرماتور موجود بیش از 3/4 آرماتور محاسباتی باشد) رعایت گردد.

10. جزئیات لازم برای اتصال سیستم ارت به اسکلت فلزی (برای سازه های فلزی) یا میلگرد فونداسیون (برای سازه های بتنی) توسط طراح برق ساختمان ارائه گردد. لازم است این جزئیات تیپ هم در نقشه های برق و  هم در نقشه های شالوده درج گردد تا در زمان اجرای شالوده مد نظر مجری سازه قرار گیرد.

 11. در صورت نیاز به درز انبساط در سازه، طبق بخش 9-9-7-2 باید درز انبساط در شالوده نیز ادامه یابد.

 12. در توضيحات عمومی نقشه سازه، نوع مصالح فرض شده برای تیغه بندی معماری و دیوار پیرامونی، با ذکر حداکثر وزن مجاز برای واحد سطح تیغه بندی و دیوار پیرامونی به تفکیک (شامل دیوار و نازک کاری) درج شود.

جهت انجام هر چه سریعتر مراحل کنترل، خواهشمند است در مورد بخش سازه، موارد ذیل در مراحل مختلف تحویل مدارک به سازمان، مد نظر قرار گیرد تا تاخیری به علت نقص مدارک در کنترل نقشه ها روی ندهد:

1.      لوح فشرده شامل کلیه نقشه های معماری – سازه – برق – مکانیک با فرمت اتوکدی و فایلهای محاسباتی مربوطه (فایلهای محاسباتی سازه هم در فرمت اصلی نرم افزار و هم در فرمت متنی ارائه شوند)

2.      یک سری چاپ نقشه های فاز 2 سازه ممهور به مهر شرکت و شخص طراح با ذکر پروانه اشتغال حقوقی و حقیقی

3.      دفترچه گزارش مکانیک خاک که بنا به درخواست شهرداری منطقه تهیه شده باشد، ممهور به مهر شرکت تهیه کننده گزارش مکانیک خاک

4.      دفترچه محاسبات سازه، ممهور به مهر شرکت و شخص طراح با ذکر پروانه اشتغال حقوقی و حقیقی

5.      چک لیست های سازه (مبحث 6، 9 و 10 مقررات ملی ساختمان)، که توسط سازمان تهیه شده اند،  ممهور به مهر شرکت و شخص طراح با ذکر پروانه اشتغال حقوقی و حقیقی

6.       در هر مرحله از کنترل نقشه ها، ممکن است برخی موارد اصلاحی در نقشه ها درج گردد. پس از اصلاح این موارد باید نقشه های اظهار نظر شده در مرحله بعدی تحویل نقشه ها و مدارک، به سازمان عودت داده شوند.

7.      پس از هر مرحله کنترل نقشه، مواردی که احتیاج به اصلاح دارند در فرمهای معینی در یک یا چند صفحه به طراح سازه تحویل داده می شود. در مرحله بعدی ارسال مدارک اصلاح شده به سازمان، لازم است طراح سازه پاسخهای خود درباره نحوه انجام اصلاحات و یا هرگونه نظر دیگری درمورد اشکالات مطرح شده را در سربرگ رسمی شرکت طراح، با مهر و امضای خود و مهر شرکت به سازمان تحویل دهد. در صورت عدم ارائه پاسخها، امکان کنترل مجدد مدارک میسر نخواهد بود.

8.      پس از اخذ تایید نهایی نقشه های فاز 2 کلیه رشته ها لازم است لوح فشرده شامل کلیه نقشه های نهایی شده  معماری – سازه – برق – مکانیک با فرمت اتوکدی و فایلهای محاسباتی مربوطه به گروه معماری تحویل گردد. گروه کنترل معماری در این مرحله تطابق کلی نقشه های چهار رشته را با یکدیگر بررسی نموده و در صورت لزوم اصلاحات مورد نظر را مشخص میکند. پس از اعلام نظر نهایی گروه معماری مبنی بر تایید هماهنگی نقشه ها، مجوز چاپ نقشه های نهایی صادر می شود. در این مرحله باید مدارک ذیل تحویل سازمان گردد:

الف) دفترچه تکمیل شده اطلاعات ساختمان و ممهور به مهر شرکت و شخص طراح

ب) پنج سری نقشه از کلیه رشته ها، ممهور به مهر شرکت و شخص طراح جهت نصب هولوگرام و ارسال به  شهرداری منطقه مربوطه

پ) لوح فشرده شامل کلیه نقشه های نهایی معماری – سازه – برق – مکانیک و فایلهای محاسباتی نهایی مربوطه

ت) دو سری از دفترچه محاسبات نهایی (یک نسخه اصل و یک نسخه کپی مورد قبول است)

ث) دو سری از چک لیستهای نهایی

ج) دو سری از دفترچه مکانیک خاک (یک نسخه اصل و یک نسخه کپی مورد قبول است)